Forum Conlanger Strona Główna Conlanger
Polskie Forum Językotwórców
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Język ahtialański
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3, 4 ... 10, 11, 12  Następny
 
To forum jest zablokowane, nie możesz pisać dodawać ani zmieniać na nim czegokolwiek   Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi    Forum Conlanger Strona Główna -> Conlangi
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Canis
Administrator
Administrator



Dołączył: 07 Kwi 2006
Posty: 2381
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 36 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Sob 15:10, 26 Wrz 2009    Temat postu:

Cytat:
Warianty fonetyczne dzielą się na kombinatoryczne i fakultatywne.

Zanim palnę coś głupiego - co znaczą oba pojęcia?

Balansowanie mogłoby uściślić stosowany w tym kontekście termin "allofonii". Alofony mogą w końcu występować przeróżne w różnych dialektach i idiolektach. Balansowanie tutaj zakładałoby np. dwie wersje, które są stałe, występują najczęściej wszystkie u jednego mówcy w różnych sytuacjach, ale stabilnie a nie chaotycznie, jak to często bywa z alofonami. Tzn. w jednym słowie ṛ, w drugim ṙ, kiedy w obu powinno być r, ale obie wersje się ze sobą nie mieszają! Jeśli do jednego słowa przywarło ṛ, to ṙ się już w nim nie zdarzy.
Tworząc w sumie dość konkretne rozróżnienie. Wtedy mamy do czynienia z balansem między ṛ, a ṙ u powiedzmy dużej liczby mówców. Alofonia dopuszczałaby dużo więcej wariacji oraz niekonsekwencję.

Nie wiem, jak to się ma do natlangów, natomiast w conlangach może się przydać taki termin.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
bandziol20




Dołączył: 22 Maj 2008
Posty: 2371
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 24 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Sob 15:15, 26 Wrz 2009    Temat postu:

.. albo i zachować.Wink
Mnie to balansowanie specjalnie nie przeszkadza, a jeśli autorowi tak łatwiej to okej.

Myślę, że wątpliwości Autora wynikały z tego, że bardzo często utożsamia się czy też przypisuje jakiś wariant fonetyczny z jakimś konkretnym już zapisanym znaczkiem w IPA. A tych znaczków jak wiadomo, choć jest od groma i ciut ciut Mad , to jednakowoż będzie to zawsze ograniczona ilość. Wskutek tego może powstać (mylne) wrażenie, że głoski zmieniają się w sposób skokowy (dyskretny).
"Balansowanie" kojarzy mi się tu z procesem bardziej płynnym (ciągłym). Smile

Khem.. :

Wariant fakultatywny - czyli okazjonalny, tzn. nie uwarunkowany pozycją. Istnieje tu gradacja OD cech okazjonalnych, powszechnie spotykanych DO cech jednostkowych, indywidualnych. Warianty mają charakter powszechny, gdy nie są uważane za błędy lub odstępstwa od normy, z kolei na odwrót : warianty indywidualne pojawiają się u różnych członków danej społeczności językowej jako objawy wymowy wzorowej, lokalnej, środowiskowej, patologicznej itp. Warianty fakultatywne mogą być świadomie stosowane do celów stylistycznych, por. pol. ŭ (niezgłoskotwórcze) : ł ( kresowe, sceniczne) jako postaci realizacyjne fonemu ł.

Wariant kombinatoryczny - Wariant fonetyczny tego samego fonemu uwarunkowany różnym otoczeniem fonetycznym, czyli różną pozycją (stąd nazywany także pozycyjnym) w wyrazie.

Wg N. S. Trubeckiego zachodzą tu 3 wypadki :

1) Jeżeli w danym języku istnieje z jednej strony grupa dźwięków (a1, a2, a3 ...) występujących tylko w pewnej określonej pozycji, z drugiej zaś strony tylko jeden dźwięk (a), który w tej właśnie pozycji nigdy nie występuje, to ten jeden dźwięk(a) stanowi właśnie wariant kombinatoryczny tylko tego dźwięku grupy (a1, a2, a3,...), który mu jest akustycznie wzgl. artykulacyjnie najbliższy.
2) Jeżeli w danym języku istnieje z jednej strony grupa dźwięków pojawiających się tylko w pewnej określonej pozycji, z drugiej zaś grupa dźwięków, które właśnie w tej samej pozycji nie mogą występować, to wtedy między każdym dźwiękiem grupy pierwszej a każdym najbliższym mu akustycznie (tzn. brzmieniowo) lub artykulacyjnie (tzn. w sposobie wymowy) dźwiękiem grupy drugiej zachodzi stosunek wariancji kombinatorycznej.
3) Jeżeli w danym języku istnieje tylko jeden dźwięk, który pojawia się wyłącznie w pewnej określonej pozycji, i tylko jeden dźwięk, który właśnie w tej pozycji nie występuje, wtedy oba te dźwięki mogą być traktowane jako warianty kombinatoryczne jednego fonemu (o ile nie tworzą pośredniej *opozycji fonologicznej).

Funkcja wariantów kombinatorycznych ma charakter przedstawieniowy (czym różnią się one od wariantów fakultatywnych, których część tzw. *warianty stylistyczne, posiada funkcję dystynktywną na płaszczyźnie ekspresywno-impresywnej), ale o charakterze pomocniczym (towarzyszącym). Warianty te bowiem albo współdziałają w sygnalizowaniu granicy wyrazu (morfemu), albo sygnalizują fonem sąsiedni, podkreślając w ten sposób jego wartość dystynktywną (tzn. wyróżnieniową). Typowym przykładem wariantów kombinatorycznych w języku polskim jest para spółgłosek n : ŋ (n zębowe : n tylnojęzykowe) : renta : reŋka (ręka)


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez bandziol20 dnia Sob 18:00, 26 Wrz 2009, w całości zmieniany 6 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Leto Atryda




Dołączył: 28 Sie 2007
Posty: 1597
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Arrakis

PostWysłany: Sob 15:25, 26 Wrz 2009    Temat postu:

RWHÔ napisał:
...problem z określeniem ahtialańskiego wynika z jego gwałtowych zmian w fonetyce. Wrze jak w kotle. Niektóre dźwięki nie tylko potrafią wrócić wtórnie, ale nawet sinusoidalnie... np. ostatnio wraca [f] zamiast [ɸ]!
Zanim ten bajzel zostanie jakoś ujednolicony, upłynie wiele wody w rzekach.
I wielu zawodowców zrobi facepalma.


Ten ahtialański to taki prywatny język w którym obowiązuje zasada "mówię jak mi się w tej chwili podoba". Narzuć sobie jakąś dyscyplinę, albo zacznij robić nowy conlang jeśli z tego nie jesteś zadowolony.

Dynozaur napisał:
Czy to mój gaz, czy może wyczuwam w powietrzu zapach pojazdu za taoizm fonetyczny?


Co znaczy w twoim idiolekcie słowo pojazd ?


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Leto Atryda dnia Sob 15:26, 26 Wrz 2009, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Canis
Administrator
Administrator



Dołączył: 07 Kwi 2006
Posty: 2381
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 36 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Sob 15:29, 26 Wrz 2009    Temat postu:

Leto Atryda napisał:
RWHÔ napisał:
...problem z określeniem ahtialańskiego wynika z jego gwałtowych zmian w fonetyce. Wrze jak w kotle. Niektóre dźwięki nie tylko potrafią wrócić wtórnie, ale nawet sinusoidalnie... np. ostatnio wraca [f] zamiast [ɸ]!
Zanim ten bajzel zostanie jakoś ujednolicony, upłynie wiele wody w rzekach.
I wielu zawodowców zrobi facepalma.


Ten ahtialański to taki prywatny język w którym obowiązuje zasada "mówię jak mi się w tej chwili podoba". Narzuć sobie jakąś dyscyplinę, albo zacznij robić nowy conlang jeśli z tego nie jesteś zadowolony.

Dynozaur napisał:
Czy to mój gaz, czy może wyczuwam w powietrzu zapach pojazdu za taoizm fonetyczny?


Co znaczy w twoim idiolekcie słowo pojazd ?

Pierwsza sprawa - to prawda. O zaczynaniu od nowa mowy nie ma. To język, którego jedyne stałe reguły trzymają się przez tradycję. Poza tym, alofonia to szczegóły, ale co ważniejsze cechy języka się trzymają.

Co do pojazdu - to samo co w moim. Slangowe określenie od pojechać kogoś, po kimś. Niepoprawne, ale z rzadka używane.

EDIT: Z drugiej strony często dźwięk jest ten sam, tylko ja failę w dopasowaniu mu symbolu fonetycznego. Ale ostatnio moja matka kupiła sobie dyktafon, więc może pożyczę i prześlę nagrania nienajgorszej jakości. Może to pomoże.


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Canis dnia Sob 15:30, 26 Wrz 2009, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
pittmirg




Dołączył: 27 Lut 2007
Posty: 2382
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 38 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Z grodu nad Sołą

PostWysłany: Sob 15:43, 26 Wrz 2009    Temat postu:

Swoją drogą, od czasów liceum mawiam dojazd, od dojechać kogoś.

bandziol20 napisał:

Z kolei zdaniem N. S. Trubeckiego warianty fonetyczne fonemów są albo fakultatywne, albo stałe. Stałe warianty są zawsze kombinatoryczne, jednak nie każdy wariant kombinatoryczny jest stały. Wariant kombinatoryczny staje się fakultatywnym, gdy pojawi się w tej samej pozycji w dwóch postaciach bez funkcjonalnej różnicy


Czekaj, czekaj, czym więc różnią się warianty fakultatywne (Trubecki) i zarazem nie-kombinatoryczne (słownik) od wariantów kombinatorycznych (twój słownik) i zarazem fakultatywnych (Trubecki)?


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
bandziol20




Dołączył: 22 Maj 2008
Posty: 2371
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 24 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Sob 15:57, 26 Wrz 2009    Temat postu:

pittmirg napisał:
czym więc różnią się warianty fakultatywne (Trubecki) i zarazem nie-kombinatoryczne (słownik) od wariantów kombinatorycznych (twój słownik) i zarazem fakultatywnych (Trubecki)?



Fakultatywne to inaczej nadobowiązkowe (zależą w głównej mierze od mówiącego). Nie muszą zależeć od pozycji w wyrazie ( i zazwyczaj nie zależą Wink ).
Kombinatoryczne to znaczy, że zależą od pozycji w wyrazie. Mogą być fakultatywne (rzadziej) albo stałe (częściej).
Stałe to znaczy obowiązkowe. A obowiązkowe warianty pojawiają się tylko w określonych pozycjach, a więc są też kombinatoryczne.
Dłuższe definicje - patrz mój (rozpisany) post wyżej. Smile


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez bandziol20 dnia Nie 4:45, 27 Wrz 2009, w całości zmieniany 3 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Leto Atryda




Dołączył: 28 Sie 2007
Posty: 1597
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Arrakis

PostWysłany: Sob 16:13, 26 Wrz 2009    Temat postu:

RWHÔ napisał:
Co do pojazdu - to samo co w moim. Slangowe określenie od pojechać kogoś, po kimś. Niepoprawne, ale z rzadka używane.


Nie miałem żadnych złych intencji. Po prostu - chciałem pomóc Ci przedstawiać swoje (wartościowe zresztą) intuicje fonetyczne w sposób naukowy.

Cytat:

Fakultatywne to inaczej nadobowiązkowe (zależą w głównej mierze od mówiącego). Nie muszą zależeć od pozycji w wyrazie
Kombinatoryczne to znaczy, że zależą od pozycji w wyrazie. Mogą być fakultatywne lub stałe.


Na przykładach prościej:
Fakultatywne: różnica między [w] i [ł] (do niedawna) w polskim.
Kombinatoryczne: różnica między [l] i [ł] w angielskim


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Canis
Administrator
Administrator



Dołączył: 07 Kwi 2006
Posty: 2381
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 36 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Sob 16:28, 26 Wrz 2009    Temat postu:

Cytat:
Nie miałem żadnych złych intencji. Po prostu - chciałem pomóc Ci przedstawiać swoje (wartościowe zresztą) intuicje fonetyczne w sposób naukowy.

Wiem. Widzę i doceniam. Smile

Cytat:
Fakultatywne to inaczej nadobowiązkowe (zależą w głównej mierze od mówiącego). Nie muszą zależeć od pozycji w wyrazie
Kombinatoryczne to znaczy, że zależą od pozycji w wyrazie. Mogą być fakultatywne lub stałe.

Te dwa pojęcia się nie łączą?


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
bandziol20




Dołączył: 22 Maj 2008
Posty: 2371
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 24 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Sob 16:38, 26 Wrz 2009    Temat postu:

RWHÔ napisał:

Cytat:
Fakultatywne to inaczej nadobowiązkowe (zależą w głównej mierze od mówiącego). Nie muszą zależeć od pozycji w wyrazie
Kombinatoryczne to znaczy, że zależą od pozycji w wyrazie. Mogą być fakultatywne lub stałe.

Te dwa pojęcia się nie łączą?


Zwykle się nie łączą, owszem : są sobie przeciwstawiane. Ale...
Czasami może się zdarzyć, że w jakiejś odmianie języka, np. gwarze pojawia się wariancja, czyli można mówić i tak, i tak.
Np. trochę anachroniczny przykład - wymowa maupa a. małpa, gdy w pozostałych pozycjach (np. w nagłosie) było [ł].
Czyli był to zarazem wariant fakultatywny (mógł wystąpić lub nie), ale i kombinatoryczny (bo występował tylko przed spółgłoską a po samogłosce, czyli w określonej kombinacji głosek)


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez bandziol20 dnia Nie 4:44, 27 Wrz 2009, w całości zmieniany 3 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Canis
Administrator
Administrator



Dołączył: 07 Kwi 2006
Posty: 2381
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 36 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Pią 11:08, 16 Paź 2009    Temat postu:

Mała zmiana - od teraz słówka на i но (łączą podmiot z czynnością wykonywaną) oraz końcówka wyrażająca możliwość ік zapisywane są razem z rzeczownikami. I tak były od dawna wymawiane łącznie, a tak będzie bardziej aglutynacyjnie i bez komplikowania.

Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Canis dnia Pią 11:08, 16 Paź 2009, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Canis
Administrator
Administrator



Dołączył: 07 Kwi 2006
Posty: 2381
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 36 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Nie 22:04, 01 Lis 2009    Temat postu:

Kolejny niezobowiązujący szkic łacinki ahtialańskiej. Wiele liter ma dwa lub więcej wariantów, które pomogą rozróżnić wymowę, gdy jest to konieczne.

Samogłoski podstawowe: a e i ī ı o u
I, ı to [ɨ]. Wiem, że przez to będzie nieco turecko (İTNOVI staną się powszechne), ale jest to dobre rozróżnienie, bo "y" będzie służyć wyłącznie jotowanym.
Ī istnieje dla odróżnienia od digrafu ii.

Samogłoski rozszerzone: a ä e ë i ī ı ĭ o u ü
Ä oznacza [ɑ], zaś ü [y]. Jako że przekształcenia [ɛ] oraz [oː] w [ə] są nieoficjalne, ë wcale nie jest też zalecane, ale krzywda się nie stanie, gdy ktoś ich użyje. Ĭ lub ǐ oznaczają [ɯ] pojawiające się w miejsce [ɨ] na końcach słów.

W ten sposób porównajmy wersję podstawową i rozszerzoną:
Cyrylica: Кады (lata)
Podstawowa: kadı
Rozszerzona: kädĭ

Jotowane: ya, ye, yo, yu, yı
Retrojotowane: ay, ey, oy, uy, ıy
Długie: aa, ee, ii, ī, oo, uu, ıı.

Zjawisko litery czytanej "akwa" jest trudne do rozwiązania, więc się szczególnie nie wysilałem i zapożyczyłem z cyrylicy podobne graficznie rozwiązanie: ă.

Nosówka ã (an-, -an-, -ant (nigdy -an!) to wyłącznie opcja. Raczej się jej będzie unikać, bo nie jest ona oficjalna, choć powszechna.

Spółgłoski pozwólcie, że będę przedstawiał w partiach.
I
Spółgłoski podstawowe: b g ġ d z c ċ ç ṭ j k
Co do niektórych nie miałem pomysłu. Ġ to [ɣ]. C [ʦ], ċ [ʨ], ç [ʧ], podobnie będzie z s. Chciałbym najbardziej model kropka nad - kropka pod, ale nie ma "c" z kropką poniżej, a ponadto wolałbym nie robić rewolucji, w obecnej transliteracji właśnie już jest ç i ş. Ṭ to [θ]. J - [j].

Spółgłoski rozszerzone: b g ġ d ḋ z c ċ ç ṭ ȷ k
Ḋ to [ð]. Dźwięk ten normalnie nie ma prawa się pojawić. Dialektalnie jednak czasem się pokazuje, wchodzi za normalne d. J w formie wielkiej litery nie ma rozróżnienia, lecz mała może nie mieć kropki: ȷ. W takiej formie oznacza ona [ʝ].

II
Spółgłoski podstawowe: l ŭ w kn m n ṅ x p r s ṡ ş
L oznacza [ɮ], [l] lub [ɫ], zależnie od słowa. Nie obrazicie się, że ŭ zaliczyłem do spółgosek? Oczywiście względem alfabetu leży w samogłoskach (różnica z oryginałem, trudno, nie chcę żadnych w), ale teraz grupuję fonetycznie. Ŭ to [w]. W zaś oznacza [v]. Kn, dwuznak, to [k] z plozją nosową. Ṅ to [ɲ]. X oznacza [ks]. R albo [ʀ], albo [ɾ] (z reguły między samogłoskami). Ṡ to [ɕ], ş [ʃ].

Spółgłoski rozszerzone: l ḷ ŭ w kn m n x p r ṛ s ṡ ş
L to [l], ḷ to [ɮ]. Ṛ oznacza [ɾ].

III
Spółgłoski podstawowe: t v f q h ps ḥ (ħ)
V wymawia się [β]. F zaś mimo wszystko najczęściej [f], ale teoretycznie powinien to być dźwięk [φ]. Q to [kʰ] bądź [qʰ]. Ḥ lub ħ (opcja) to [ʜ] lub słabsze [ħ].

Spółgłoski rozszerzone: t v ṿ f ff q qq h ps ḥ (ħ)
Ṿ oznacza v, które wymawiane jest [v]. Rzadko, lecz bywa i tak. Ff to [φ], niestety trudno znaleźć diakrytyk do f, więc podwoiłem. Podobnie zrobiłem z qq, które oznacza [qʰ].

IV
Dwuznaki są opcją. Można je pisać oryginalnie, ale podaję także opcję diakrytyczną.
Dwuznaki (w piśmie ahtialańskim): ṙ ğ
Ṙ to [ʁ], odpowiada mu dwuznak rh, oraz ğ to [ʢ], jemu odpowiada ğ.

V
Ejektywy i mlaski
Ejektywy: pp tt çç kk k’ ss
Pragnę przypomnieć, że "ss" ma podwójny sposób wymowy. Albo jako ejektyw (de facto rzadziej i jest to raczej nowszy wymysł) albo jako coś, na co symbolu na razie w IPA nie znalazłem; szumiąca zębowa, ale produkowana przy pomocy nie języka i zębów, ale zębów szczęki i żuchwy (coś jak [φ] ale zębowo), język leży nisko, luźno.
Mlaski: n’ (c’) t’
N’ i wariant graficzny c’ to mlaski zębowe, niezbyt powszechne, ale występujące w kilku wyrazach. T’ to bardzo silny podniebienny mlask.

Teoretycznie istnieje też właściwa geminancja/przedłużenie spółgłoski. W cyrylicy do tego służy titlo, tutaj naprawdę nie wiem. Raczej ”, jak w z”u..

Cudzysłowy to «». Superpartykuły oznacza się za pomocą poprzedzającego je znaku ¬. Cyfry to standardowe od 0 do F. Systemu dziesiętnego raczej się nie używa.

Przykład zastosowania:
Cyrylica: Ҁыркаі Ахтіаља (sє ю кієнау паљан кыркає Ахтіјаљља, ахтіанті ҁыркӓјі Ахтіала), трєно Ахтіаља - ітнов ю 5 коахуы хін Мікуі пуду хін sаіма Хаівоорі, хін даs-ноs хат фујаац єт Амуљті трєно хін уs-ноs єт Макратіа. Ір гранті бааs ю sаіма sє дзона ю ампіма хін вєрха коахуы; ω іsтаіхоро ю ҳаван діsтанsокє хін ітнов ю јауа гранті коаху пантуант sє емпоянт Ємтљє Ахтіаља, Ӳныті, Унакта, Sуарна sє Кауркан. Юрт єт Іна хакъ хєнно љацєдавsт, хамана, sє ампіма.
Podstawa łacinka: Qırkai Ahtiala (se yu kienau palan kırkae Ahtijal”a, ahtianti Qırkayji Ahtiala), treno Ahtiala - itnov yu 5 koahuı hin Mikui pudu hin saima Haivoori, hin das-nos hat fujaac et Amulti treno hin us-nos et Makratia. İr granti baas yu saima se dzona yu ampima hin verha koahuı; yo istaihoro yu ḥavan distansoke hin itnov yu jaua granti koahu pantuant se empoyant Emtle Ahtiala, Yınıti, Unakta, Suarna se Kaurkan. Yurt et İna hak’ henno lacedavst, hamana, se ampima.
Rozszerzona łacinka: Qırkai Ähtiaḷa (së ȷu kienau päḷän kırkae Ahtijaḷ”a, ähtianti Qırkayji Ahtiala), treno Ähtiaḷa - itnoṿ ȷu 5 koahuĭ hin Mikui pudu hin saima Haivëëri, hin das-nos hat fujaac et Ämulti treno hin us-nos et Mäkratia. İr granti baas ȷu saima së dzonä ȷu ämpimä hin verha koahuĭ; yo istaihoro ȷu ħavan ḋistansoke hin itnoṿ ȷu jaua granti koahu pantuant së empoyänt Emtle Ähtiaḷa, Yınıti, Unakta, Suarna së Kaurkän. Yurt et İnä häk’ henno lacedavst, hamana, së ämpimä.

Edit: poprawilem bledy.


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Canis dnia Nie 22:08, 01 Lis 2009, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Feles
Administrator
Administrator



Dołączył: 21 Wrz 2009
Posty: 3830
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 21 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Pon 13:59, 02 Lis 2009    Temat postu:

RWHÔ napisał:
Zjawisko litery czytanej "akwa" jest trudne do rozwiązania, więc się szczególnie nie wysilałem i zapożyczyłem z cyrylicy podobne graficznie rozwiązanie: ă.
(...)
Spółgłoski podstawowe: t v f q h ps ḥ (ħ)
V wymawia się [β]. F zaś mimo wszystko najczęściej [f], ale teoretycznie powinien to być dźwięk [φ]. Q to [kʰ] bądź [qʰ]. Ḥ lub ħ (opcja) to [ʜ] lub słabsze [ħ].

Gdybyś nie użył litery "q", tobyś mógł ă zapisać jako aq. Ă jest mało intuicyjne i trudno je zapamiętać. Ewentualnie możesz kʰ i qʰ zapisać jako "kh" lub "x"
RWHÔ napisał:
X oznacza [ks].
To możesz zapisywać dwuznakiem.

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Canis
Administrator
Administrator



Dołączył: 07 Kwi 2006
Posty: 2381
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 36 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Pon 21:25, 02 Lis 2009    Temat postu:

Rozumiem. Wypowiedzcie sie prosze jak to wg was wyglada. Zwyczajnie subiektywnie - ladnie? Czy cyrylica lepsza?

Przyklad uzycia macie jeszcze tu:
[link widoczny dla zalogowanych]


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Hapana Mtu




Dołączył: 13 Lip 2007
Posty: 770
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 7 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Warsina, Weneda

PostWysłany: Wto 18:57, 03 Lis 2009    Temat postu:

RWHÔ napisał:
Wypowiedzcie sie prosze jak to wg was wyglada. Zwyczajnie subiektywnie - ladnie? Czy cyrylica lepsza?

Mi się bardziej podoba cyrylica. Inna sprawa, że mi się ogólnie bardziej podoba cyrylica.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Feles
Administrator
Administrator



Dołączył: 21 Wrz 2009
Posty: 3830
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 21 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Wto 19:18, 03 Lis 2009    Temat postu:

Ja nadal sądzę, że ahtialański potrzebuje dedykowanego conscriptu.

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
To forum jest zablokowane, nie możesz pisać dodawać ani zmieniać na nim czegokolwiek   Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi    Forum Conlanger Strona Główna -> Conlangi Wszystkie czasy w strefie GMT
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3, 4 ... 10, 11, 12  Następny
Strona 3 z 12

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin