|
Conlanger Polskie Forum Językotwórców
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Czw 9:07, 09 Lip 2009 Temat postu: Język arbastyjski |
|
|
Język arbastyjski to conlang tworzony dla fikcyjnego państwa, Arabastii, mieszczącego się na wschodzie Półwyspu Iberyjskiego.
Nie jest możliwe zakwalifikowanie go do którejkolwiek z istniejących rodzin językowych; gramatyka jest aprioryczna, ale na wiele jej elementów miały wpływ języki naturalne. Słownictwo natomiast składa się zarówno z wyrazów zapożyczonych (głównie z języków romańskich) jak i apriorycznych. Arbastyjski używa alfabetu łacińskiego wzbogaconego o kilka diakrytyków a zubożałego o litery, które zwyczajnie nie były potrzebne do jego zapisu. Oto i abecadło:
Aa, Bb, Cc, Ċċ, Dd, Ee, Ff, h, Ii, Ll, Mm, Nn, Oo, Ôô, Pp, Qq, Rr, Ss, Tt, Uu, Ûû, Vv, Xx, Yy
Litery, które dodano to: 'ċ, ô, û' a te, które odjęto to: 'g, j, k, w, z'.
Fonetyka: nazwa litery:
a (a) a (a)
b (b/p) be (bɛ/pɛ)
c (x) ses (sɛs)
ċ (ʦ) sis (sis)
d (d/t) de (dɛ/tɛ)
e (ɛ) e (ɛ)
f (f) fíe (fijɛ)
h (nie ma własnego brzmienia; jest używane tylko w wieloznakach) ca (xa)
i (i, j) i (i)
l (l) el (ɛl)
m (m) mes (mɛs)
n (n) nes (nɛs)
o (ɔ) o (ɔ)
ô (dyftong 'wa') o cenuod (ɔ xɛnwɔt)
p (p) pes (pɛs)
q (k spalatelizowane) qu (k.ü)
r (r) res (rɛs)
s (s) sies (sjɛs)
t (t) te (tɛ)
u (u, w) u (u)
û (u:, wu, uw) u cenuod (u xɛnwɔt)
v (v/f) ve (vɛ/fɛ)
x (xs) ex (ɛxs)
y (ɨ) fops (fɔps)
W pisowni arbastyjskiego używa się też wieloznaków:
áu (ã)
ent (ɛ~) na końcu wyrazów, (ɛnt) w pozostałych przypadkach
eu (ü)
éu (ɛw)
ch (k)
chc (ʧ)
chċ (ʧ spalatelizowane)
chs (ʃ)
dh (ʥ)
oe (ɛ)
ôa (ɔ: )
ôan (ɔ~)
ôu (ɔ: )
que (wariant graficzny k spalatelizowanego na końcu wyrazów)
qu (k.ü)
ss (z)
sċ (ss)
W pisowni występują także znaki 'á, é, í, ó, ú', których jednak nie umieszcza się w alfabecie, bowiem służą jedynie do zaznaczenia nieregularności akcentu. Dodam jeszcze tylko, że spółgłoski 'ċ, n, s' nie ulegają palatelizacji, gdy poprzedzają 'i' bądź 'í'.
Przykładowy tekst:
Innosentus I chorévro em e'Albano ner e'Rômé.
Av oemdiso e'ammío entrô e'papa Anastassíoseus I - emtem avseus pontificatusáu av oemdiso Rômian e'diachón. Annys 401-417 esp e'annys entrô avseus e'direxión em e'vrechcys av dyferéd cuestusys entrô qessauod e'dissiplin á liturcí. Av oemdiso entrô e'crusebalsamusorrô pert vrechc corchlo qussédiso at es chsôantirenuod feusse sír banterviôan choveríanys.
Innosentus I ilio parlarédiso pert, er emporté es Apóstolioruod Urbus Centralé.
Av mortéd em e'Rômé á mío pax em e'mortplaċċe ner e'Via Portuensis.
Innocenty I urodził się w Albano koło Rzymu.
Był synem papieża, Anastazego I - podczas jego pontyfikatu był rzymskim diakonem. Lata 401-417 były latami jego urzędowania, w których uporządkował sprawy związane z dyscypliną kościelną i liturgią. Zajmował się także bierzmowaniem, które teraz mogło być udzielane jedynie przez biskupów.
Innocenty I zawsze mówił także, jak ważna jest Stolica Apostolska.
Zmarł w Rzymie i spoczywa na cmentarzu przy Via Portuensis.
20rst Octubreiáu '09 a. á 21erst Novembreiáu '10 a.; versión nûé
Innosentus I chorévro em e'Albano ner e'Rômé.
Av oemdiso e'ammío entrô papa Anastassíoseus I - emtem avseus pontificatusáu av oemdiso Rômian e'diachón. Annys 401-417 esp e'annys entrô avseus direxión em e'vrechcys av dyferéd cuestusys entrô qessauod e'dissiplin á liturcí. Av oemdiso entrô e'crusebalsamusorrô pert vrechc corchlo qussédiso at es chsôantirenuod feusse sír banterviôan choverianys.
Innosentus I ilio parlarédiso pert, er emporté es Apóstolioruod Urbus Centralé.
Av mortéd em e'Rômé á mío pax em e'mortplaċċe ner e'Via Portuensis.
Post został pochwalony 0 razy
Ostatnio zmieniony przez Mônsterior dnia Nie 10:33, 21 Lis 2010, w całości zmieniany 4 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Leto Atryda
Dołączył: 28 Sie 2007
Posty: 1597
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 13 razy Ostrzeżeń: 0/5 Skąd: Arrakis
|
Wysłany: Czw 11:08, 09 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Czym różni się "ʧ spalatelizowane" (chċ) od zwykłego (chc)? Skoro mamy już [ʥ] to dlaczego nie ma [ʨ] ?
Poza tym, czy arbastyjski i unerst to dwa warianty, czy poprostu dwie nazwy Twojego conlangu?
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
pittmirg
Dołączył: 27 Lut 2007
Posty: 2382
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 38 razy Ostrzeżeń: 0/5 Skąd: Z grodu nad Sołą
|
Wysłany: Czw 11:11, 09 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
1. Czemu nie arabastyjski? Nazwa języka nie jest utworzona od nazwy kraju?
2. Czy "ü" to centralizowane [u] (IPA [ü]), czy chodzi o [y]?
Post został pochwalony 0 razy
Ostatnio zmieniony przez pittmirg dnia Czw 11:16, 09 Lip 2009, w całości zmieniany 2 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Czw 11:51, 09 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
'Chc' to takie nasze polskie 'cz'.
Miękkie 'cz' występuje np. w wyrazie 'Dechċembre' i wymawiane jest jak włoskie 'ci' (jak w wyrazie 'cielo').
Mogłem użyć zapisu 'chci', ale 'chċ' to taki archaizm, pozostałość po pierwszej wersji języka arbastyjskiego sprzed kilku lat.
Co do nazwy samego języka; wprawdzie rzeczownik to Arabastia (po arbastyjsku Acrabastía), ale przymiotnik to już Arbastian. Po polsku więc dotyczący języka arbastyjskiego to arbastyjski, ale już Arabastii to arabastyjski.
Czyli np. Arabastyjski monarcha dobrze mówi po arbastyjsku.
Mój język zaś tego nie rozróżnia; Arbastian to zarówno nazwa języka, jak i przymiotnik pochodzący od nazwy kraju, a także nazwa jego mieszkańca.
To samo zdanie po arbastyjsku będzie brzmiało: Ápsavvus Arbastian parlaré em Arbastian e'locucent mer ássare.
Unerst to nazwa arbastyjskiego używana tylko na tym forum do tego momentu. Od tej pory używam wyłącznie nazwy 'arbastyjski'.
Różnice między unerstem a arbastyjskim wiążą się z tym, że trochę sobie poreformowałem
'Eu' to coś pomiędzy niemieckim umlautem a 'i'.
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
BartekChom
Dołączył: 08 Kwi 2007
Posty: 1278
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 15 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Czw 19:34, 09 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Mônsterior napisał: | 'Eu' to coś pomiędzy niemieckim umlautem a 'i'. |
[ y̜ ]?
Mônsterior napisał: | q (k spalatelizowane) qu (k.ü) |
[ kʲ ]? [ c ]? Czy da się odróżnić w wymowie <chi> i <qi> albo <cheu> i <qeu>? <qu> [ k.ü ] oznacza [ cy̜]? Nie istnieje [ cu ]?
A ogólne ciekawy język.
Post został pochwalony 1 raz
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Pią 15:12, 10 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Wow, aż musiałem pochwalić Twojego posta z wrażenia, bo mile zaskoczyła mnie taka dociekliwość
Hmm, 'eu' to raczej typowy niemiecki umlaut, ale na sylabę, w której ten dźwięk występuje, często pada akcent przez co 'eu' jest iloczasowe i trochę przypomina w wymowie 'i'. A czasem, gdy coś czytam po arbastyjsku na głos, 'eu' brzmi po prostu jako 'i'.
Cytat: | [ kʲ ]? [ c ]? Czy da się odróżnić w wymowie <chi> i <qi> albo <cheu> i <qeu>? <qu> [ k.ü ] oznacza [ cy̜]? Nie istnieje [ cu ]? |
'q' to zdecydowanie [ kʲ ] i można w uproszczeniu powiedzieć, że [ k.ü ] oznacza [ cy̜].
Samo 'q' wyraża dźwięk zapisywany we francuskim jako 'que' np. w imieniu Dominique.
Tego: <cheu> i <qeu> nie da się w mowie odróżnić, nie występuje zresztą zapis 'qeu', 'cheu' ani 'qi'. Taką zbitkę zapiszemy jako 'qu'.
Teoretycznie w mowie powinno dać się odróżnić 'chi' od 'qu', ale jeszcze za wcześnie, by o tym mówić, bo mam na razie za mało wyrazów do porównania
Post został pochwalony 0 razy
Ostatnio zmieniony przez Mônsterior dnia Pią 15:13, 10 Lip 2009, w całości zmieniany 1 raz
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
BartekChom
Dołączył: 08 Kwi 2007
Posty: 1278
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 15 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Pią 15:28, 10 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Dziękuję.
Cytat: | 'q' to zdecydowanie [ kʲ ] i można w uproszczeniu powiedzieć, że [ k.ü ] oznacza [ cy̜ ]. |
Czyli [ c ] występuje tylko w tym połączeniu?
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Pią 15:52, 10 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Nie, mój błąd. 'q' to [ kʲ ] a [ k.ü ] oznacza [ kʲy̜].
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Pią 16:02, 10 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Zaimki osobowe i rodzajnik
Język arbastyjski rozróżnia, jak większość języków europejskich, dwie liczby gramatyczne; pojedynczą i mnogą.
Oto arbastyjskie zaimki osobowe:
l. poj.
1) ja - io
2) ty - so
3) on - av, ona - ell, ono - ett
l.mn.
1) my - no
2) wy - vo
3) oni - avés, one - ellés, ona - ett
Jak łatwo się domyślić, w każdej z liczb występują trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki.
Podział na rodzaje jest naturalny - rzeczowniki żywotne (ludzie i zwierzęta) zawsze występują w rodzaju męskim lub żeńskim. Nieżywotne zaś (rośliny, obiekty, uczucia, zjawiska itd.) zawsze mają rodzaj nijaki.
Felrys - mężczyzna (r. męski, gdyż da się stwierdzić płeć)
Delisċoûs - kobieta (r. żeński)
Chorior - chłopak (r. męski)
Fosċía - dziewczyna (r. żeński)
Ifer - krzesło (r. nijaki, gdyż nie da się stwierdzić płci)
Lunus - poniedziałek (r. nijaki)
itd.
Jak więc widać, żeby określić rodzaj danego rzeczownika, trzeba wiedzieć, co on oznacza. Nie ma żadnych charakterystycznych końcówek itp., choć występuje jeden rodzajnik.
Jest to rodzajnik 'la', nadający rzeczownikowi rodzaj żeński i używany do stworzenia żeńskiej formy nazwy zwierzęcia.
Chodzi o coś takiego;
lew - lwica
kot - kotka
komar - komarzyca
W arbastyjskim działa podobny mechanizm:
etchique - wróbel, la etchicha - wróblica
otym - orzeł, la otyma - orlica
Prócz rodzajnika do męskiej formy wyrazu dostawić należy -a. Nie stosuje się natomiast elizji i niezależnie od tego, czy rodzajnik poprzedza wyraz w liczbie pojedynczej czy też mnogiej, ma formę 'la'.
Trochę inaczej jest z nazwami ludzi. Tu nie używa się rodzajnika, ale po prostu dostawia literę 'a'.
Dillchsôantirían - nauczyciel, dillchsôantiríana - nauczycielka
Achsliop - kolega, achsliopa - koleżanka
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Nie 18:48, 12 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Przypadki
W arbastyjskim przez przypadki odmieniają się tylko rzeczowniki, zaimki osobowe i niektóre zaimki z innych grup. Opis przypadków będzie bardzo nieskładny, gdyż nie mam jeszcze dla nich nazw i ciągle opracowuję ich strukturę. Generalnie przedstawia się ona tak:
a) dla rzeczowników:
- Mianownik/Biernik/Wołacz
- Dopełniacz
- Celownik/Narzędnik/Miejscownik
b) dla zaimków osobowych
- Mianownik/Wołacz
- Dopełniacz
- Celownik/Narzędnik/Miejscownik
- Biernik
Żeby łatwiej było zaprezentować odmianę zaimków osobowych przez przypadki, przedstawię ją, używając polskiego schematu:
l.poj.
Kod: |
M. io so av ell ett
D. iamáu tô aváu elláu ettáu
C. tra e'iam tra e'so tra e'av tra e'ell tra e'ett
B. iam en or ellir ettir
N. aviffô e'iam aviffô e'so aviffô e'av aviffô e'ell aviffô e'ett
Ms. entrô e'iam entrô e'so entrô e'av entrô e'ell entrô e'ett
W. io! so! av! ell! ett!
|
l.mn.
Kod: |
M. no vo avés ellés ett
D. nô vô avesáu ellesáu ettáu
C. tra e'no t ra e'vo tra e'avés tra e'ellés tra e'ett
B. nôr ven avesir ellesir ettir
N. aviffô e'no aviffô e'vo aviffô e'avés aviffô e'ellés aviffô e'ett
Ms. entrô e'no entrô e'vo entrô e'avés entrô e'ellés entrô e'ett
W. no! vo! avés! ellés! ett!
|
No i na koniec jeszcze zaimki dzierżawcze: (nieodmienne)
Kod: |
mój - mô nasz - noseus
twój - sô wasz - voseus
jego - avseus ich - avesċeus
jej - ellseus ellesċeus
|
Od zaimka 'ett' nie tworzy się zaimka dzierżawczego 'ettseus'.
Post został pochwalony 0 razy
Ostatnio zmieniony przez Mônsterior dnia Nie 19:35, 12 Lip 2009, w całości zmieniany 3 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Nie 16:20, 19 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Teraz, na logikę, powinienem przedstawić rzeczownik, ale ta część mowy po ostatnim moim reformowaniu jest ciągle w powijakach, więc pozwolę sobie zaprezentować...
Akcent
W arbastyjskim akcent jest dynamiczny, ale bywa też iloczasowy. Jest ruchomy pod względem morfologicznym, oksytoniczno-paroksytoniczny (nie da się tego stwierdzić jednoznacznie, gdyż równie często pada na przedostatnią jak i ostatnią sylabę wyrazu).
Zdarzają się też jednak wyrazy, w których akcent pada na daną sylabę nie według reguł; słowem w arbastyjskim akcentowana może być każda sylaba, ale akcentu graficznie nigdy nie zaznacza się, jeśli pada on w danym wyrazie na sylabę przedostatnią. Do zaznaczenia nieregularnego akcentu używa się znaków: á, é, í, ó, ú.
W arbastyjskim samogłoski to a, e, i, o, u, y. Dlaczego więc nie używa się ý'?
Bo akcent nigdy, przenigdy nie pada na samogłoskę 'y'.
Litery specjalne:
- ô jest bardzo specyficzne. Nie dość że jest dyftongiem, to jeszcze obdarzonym własnym akcentem. Jeśli w jakiejś sylabie występuje 'ô', akcent pada właśnie na nią. Jeśli jest inaczej, zaznaczone będzie to w pisowni poprzez á, é, itd.
- í nie służy jedynie do zaznaczenia akcentu sylaby, w której występuje. Jeśli stoi przed samogłoską, odróżnia ją od takiej, przed którą występowałoby zwyczajne 'i'. Np. -ia przeczytamy jako "-ja", a -ía jako "-ija". í nigdy nie występuje przed ani po 'y'.
Przykłady wyrazów z akcentem graficznym:
- ápsavvus (król)
- espésialor (specjalność)
- Poloní (Polska)
- polisión (policja)
- tusċúnusa (urok)
Post został pochwalony 0 razy
Ostatnio zmieniony przez Mônsterior dnia Nie 16:21, 19 Lip 2009, w całości zmieniany 1 raz
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Wto 21:06, 21 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Bezokolicznik
Każdy arbastyjski czasownik jest w bezokoliczniku poprzedzany przez przedrostek 'at'.
'At' to odpowiednik angielskiego 'to', niemieckiego '-en', polskiego '-ć' itd.
Podstawową jednak różnicą między angielskim 'to' i arbastyjskim 'at' jest to, że w słowniku 'to' można pominąć. W arbastyjskim natomiast 'at' przed bezokolicznikiem musi występować zawsze, a jego nieużycie jest błędem, bo to tak, jakby np. w polskim słowniku napisać 'słucha' zamiast 'słuchać', 'widzie' zamiast 'widzieć' itd.
Jeśli więc otworzymy słownik polsko-arbastyjski i sprawdzimy hasło 'robić', przeczytamy, że jest to 'at derveré', myśleć 'at tcontíu', żyć 'at orté' itd.
'At' nie wpływa natomiast na spis alfabetyczny wyrazów. At derveré, at tcontíu i at orté znajdziemy pod literą, odpowiednio, d, t oraz o.
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Hapana Mtu
Dołączył: 13 Lip 2007
Posty: 770
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 7 razy Ostrzeżeń: 0/5 Skąd: Warsina, Weneda
|
Wysłany: Wto 21:20, 21 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Cytat: | Podstawową jednak różnicą między angielskim 'to' i arbastyjskim 'at' jest to, że w słowniku 'to' można pominąć. W arbastyjskim natomiast 'at' przed bezokolicznikiem musi występować zawsze, a jego nieużycie jest błędem, bo to tak, jakby np. w polskim słowniku napisać 'słucha' zamiast 'słuchać', 'widzie' zamiast 'widzieć' itd. |
Czyli różnica jest tylko w słowniku?
W polskim jak ucinasz ć w "widzieć" to wychodzi nieistniejący twór "widzie", w angielskim zarówno "see" jak "to see" posiadają jakiś sens. Czy napisanie np. samego "derveré" zamiast "at derveré" dawałoby coś równie bezsensownego jak w polskim, czy jednak miałoby to sens?
Słowniki wielu języków (węgierski, grecki, czasem turecki, esperanto) nie podają bezokoliczników tylko np. inne formy lub same rdzenie.
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Wto 21:25, 21 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
O tym będę pisał szerzej w notatkach o czasowniku, ale teraz tylko przybliżę, że czasowniki zakończone na 'é' nie odmieniają się przez osoby.
Czyli samo derveré oznaczałoby robię, robisz, robi itd.
W każdym razie dla Arabastianina nieumieszczenie tego 'at' przed jakimkolwiek bezokolicznikiem byłoby bardzo dziwne. A według normy niepoprawne i naganne
PS A różnica nie dotyczy tylko słownika, bo w angielskim są choćby czasowniki modalne, po których 'to' się nie używa, a w arbastyjskim zawsze, jeśli chcemy użyć bezokolicznika, musimy napisać bądź powiedzieć 'at' przed czasownikiem.
Post został pochwalony 0 razy
Ostatnio zmieniony przez Mônsterior dnia Wto 21:28, 21 Lip 2009, w całości zmieniany 1 raz
|
|
Powrót do góry |
|
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
Mônsterior
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 446
Przeczytał: 0 tematów
Pomógł: 10 razy Ostrzeżeń: 0/5
|
Wysłany: Śro 21:02, 22 Lip 2009 Temat postu: |
|
|
Czasownik
A) CZASOWNIKI REGULARNE
W języku arbastyjskim czasowniki dzielą się, przede wszystkim, na regularne i nieregularne.
Nie występuje zaś podział na czasowniki dokonane i niedokonane; o tym, czy dana czynność została zakończona czy też nie, informują czasy, których jest pięć:
- przeszły ciągły (np. Jechałem do Krakowa samochodem)
- przeszły (np. Przyjechałem do Krakowa samochodem)
- teraźniejszy (np. Jadę/Jeżdżę do Krakowa samochodem)
- przyszły (np. Pojadę do Krakowa samochodem)
- przyszły ciągły (np. Będę jechał do Krakowa samochodem)
Rozróżniamy trzy grupy czasowników regularnych, jeśli chodzi o ich końcówkę. Są to czasowniki zakończone na:
a) -íu (np. at ponechsortíu, at tontíu, at vestíu)
b) -é (np. at avanteré, at parlaré, at atisé)
c) -rt (np. at axeptart, at direcert, at abdicart)
PS Omówienie każdej z grup nastąpi w najbliższych dniach.
Post został pochwalony 0 razy
|
|
Powrót do góry |
|
|
|
|
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
|
fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
|